Frida Kahlo fascynuje przede wszystkim dlatego, że była konkwistadorką szczęścia: o to, by złapać je choćby na chwilę, walczyła naprawdę namiętnie, ale i z poczuciem humoru. Powtarzała często, że od życianie można oczekiwać za wiele, lecz zarazem - pomimo nieustannych cierpień i chorób - prowadziła niesamowicie intensywne życie, kochała na zabój, a w twórczości starała się nie kierować niczym prócz „autentycznych lirycznych impulsów”.

Z ironią i dystansem obchodziła się z „la Peloną”,meksykańską figurą śmierci, by bronić pełni życia. Frida to wrażliwość połączona z siłą, czyli to, co w kobietach cenimy najbardziej. Scenariusz zbudowany jest nieomal wyłącznie z tekstów samej malarki, co pozwala nie tylko zobaczyć Fridę, ale także usłyszeć jej głos, pełen poezji, kolorów i namiętności. Teksty Fridy są wciąż prawie nieznane, choć są równie niezwykłe, jak jej malarstwo. W spektaklu Teatru Fraktal wykorzystana została bogata korespondencja malarki oraz jej dziennik, który prowadziła przez ostatnie, niezwykle burzliwe 10 lat życia.

Frida la Vida!

Reżyseria i scenografia: Ewa Maria Wolska

Scenariusz: Karolina Martin, Ewa Maria Wolska, Anna Złomańczuk

Muzyka: Anna Stela

Choreografia: Dorota Baranowska, Małgorzata Lipczyńska

Obsada: Karolina Martin, Monika Markowska

Reżyseria światła: Emil Lipski

Fot. tytułowe Agnieszka Cytacka, fot. profilowe Moniki Markowskiej - Iga Maćkiewicz

‍